ادبیات ایران و جهان


آنابل لی

ادگار آلن پو
مترجم: محمد رجب‌پور


سال‌ها بسی پیش
در کشوری بر لب دریا
دختری بود زیبا و دلربا
به نام آنابل لی.
همه‌ی فکر و ذکرش
همه‌ی خواب و خیالش
همه‌ی هوش و حواسش
چیزی نبود مگر
عشق‌بازی و عشق‌ورزی
با منِ شوریده و شیدا.

هرچند هر دو نوباوگانی بودیم
در این کشور لب دریا،
اما عشقمان شوری بود بالاتر از عشق.
من و آنابل لی چنان به هم دل باخته بودیم
که فرشتگان آسمان
به ما رَشک ورزیدند.

همین بود که سال‌ها بسی پیش
در این کشور لب دریا
یک شب یخبندان
در سرمای زمستان
بادی از ابری وزید
آنابل لیِ مرا منجمد کرد.
سپس بستگانش آمدند
او را از پیش من بردند
در آرامگهی
کنار دریا
محبوس کردند.

آری، فرشتگان آسمان
به من و او رَشک ورزیدند.
در این کشور لب دریا
کیست که نداند
بادی سرد از ابری وزید
جانِ آنابل لیِ مرا گرفت.

اما عشق ما پرشورتر بود
از عشق بزرگ‌ترها
از عشق عاقل‌ترها.
نه فرشتگان آسمان
نه اهریمن‌های دریا
هرگز نمی‌توانند
بِبُرَند روحم را
از روح آنابل لیِ دلربایم.

ماه نمی‌تابد
مگر با خود بیاورد
خاطرات خوش آنابل لی مرا.
ستارگان بالا نمی‌آیند
مگر من در آنها ببینم
چشم‌های روشن آنابل لی را.
همین است هر شب
می خوابم کنار عزیزتر از جانم،
کنار زندگی و هستی‌ام
در آرامگه لب دریا
کنار مزارش کنار دریا.


Annabel Lee

Edgar Allan Poe
(published 1849)


It was many and many a year ago,
In a kingdom by the sea,
That a maiden there lived whom you may know
By the name of ANNABEL LEE;--
And this maiden she lived with no other thought
Than to love and be loved by me.
I was a child and she was a child,
In this kingdom by the sea,
But we loved with a love that was more than love--
I and my Annabel Lee--
With a love that the winged seraphs of heaven
Coveted her and me.

And this was the reason that, long ago,
In this kingdom by the sea,
A wind blew out of a cloud
Chilling my Annabel Lee;
So that her high-born kinsman came
And bore her away from me,
To shut her up in a sepulchre
In this kingdom by the sea.

The angels, not half so happy in Heaven,
Went envying her and me:--
Yes! that was the reason (as all men know,
In this kingdom by the sea)
The wind came out of a cloud, by night
Chilling And killing my Annabel Lee.

But our love it was stronger by far than the love
Of those who were older than we--
Of many far wiser than we-
And neither the angels in Heaven above,
Nor the demons down under the sea,
Can ever dissever my soul from the soul
Of the beautiful Annabel Lee:--

For the moon never beams without bringing me dreams
Of the beautiful Annabel Lee;
And the stars never rise but I see the bright eyes
Of the beautiful Annabel Lee;
And so, all the night-tide, I lie down by the side
Of my darling, my darling, my life and my bride,
In her sepulchre there by the sea--
In her tomb by the side of the sea.


درباره‌ی شعر آنابل لی


شعر «آنابل لی» اثر ادگار آلن پو، آخرین شعر کاملی است که پو سرود و مانند بسیاری دیگر از آثار او، با موضوع مرگ یک زن زیبا سروکار دارد. راوی در این شعر، عشقی آرمانی و فراتر از مرگ را به تصویر می‌کشد. او عشق خود به آنابل لی را به گونه‌ای وصف می‌کند که حتی فرشته‌ها نیز به آن رَشک می‌ورزند و این عشق، پس از مرگ آنابل نیز ادامه دارد.

پو در این شعر، عشق را به عنوان «شاعرانه‌ترین موضوع در جهان» توصیف می‌کند و نشان می‌دهد که عشق می‌تواند قوی‌تر از مرگ باشد. این شعر نه تنها عشق را به تصویر می‌کشد بلکه به نوعی پرستش آنابل لی توسط راوی را نیز نشان می‌دهد. برخلاف شعر «غراب» که در آن راوی معتقد است هرگز به وصال عشق خود نخواهد رسید، در «آنابل لی» امید به دیدار دوباره وجود دارد و این باور که حتی شیاطین نیز نمی‌توانند آن‌ها را از یکدیگر جدا کنند.

نقد و تحلیل‌های مختلفی درباره‌ی شخصیت آنابل لی وجود دارد. برخی معتقدند که آنابل لی استعاره‌ای از همسر پو، ویرجینیا است که دو سال پیش از سرودن این شعر درگذشته بود. دیگران بر این باورند که آنابل لی محصول تخیلات پو بوده و چنین شخصیتی در واقعیت وجود نداشته‌است.

در مجموع، «آنابل لی» نمایانگر عشقی است که فراتر از زمان و مرگ است و به عنوان یکی از زیباترین و در عین حال غم‌انگیزترین اشعار پو شناخته می‌شود.